Wybrzeże fiordowe - rodzaj wybrzeża wysokiego, które powstaje w wyniku zalania morzem długich, wąskich, głębokich (U-kształtnych) dolin polodowcowych (fiordów) na obszarach górskich. Doliny te tworzą zatoki o stromych ścianach sięgających do kilku setek metrów wysokości.

W dawnych czasach wybrzeża te służyły za kryjówkę Wikingom; ludowi północnemu, który jako jedyny znał tajemnicę przepływania przez wąskie doliny. Pościg nie był w stanie dogonić barbarzyńców, kiedy zdecydowali się ukryć pośród wybrzeża fiordowego północnej Europy.

Najdłuższy fiord:Scoresby Sund we wschodniej części Grenlandii (350km)

w Europie: Sognefjord w Norwegii (204 km)

Występowanie: płn.-zach. Norwegia, Nowa Zelandia, Szkocja, Alaska, Antarktyda, Grenlandia, pd. Chile.